Ontmoet Jelke

Geboren in een sneeuw-winter van 1978 en opgegroeid in Heemstede.

Zolang als ik me herinner uit ik mijn sensitiviteit via muziek.

Na mijn middelbare school ging ik Geneeskunde en Psychologie studeren in Leiden.

Drie hoofdige jaren later stopte ik en besloot ik naar het Haags Conservatorium te gaan.

Daar studeerde ik aan de Jazzafdeling Piano en Zang en specialiseerde ik me uiteindelijk met een Master Compositie.

Ruim 20 jaar werkte ik als improviserend musicus.

Ik schreef en speelde voor muziektheater, scholen, bedrijven en in bands voor live-radio.

Met een sterk intuïtief vermogen voelde ik de onderstroom van het moment en kon ik die hoorbaar maken.

Dit gaf veel plezier en vervulling, maar ik miste behoorlijk wat grond onder mijn voeten…

Van denken naar voelen naar Zijn

Na de geboorte van mijn zoon zag ik mezelf van buitenaf liggen.

Wat ik toen ervoer was groter en ruimer dan mijn lichaam.

Juist deze intense ‘nabij-de-dood’ ervaring leerde me hoe belangrijk het is om in mijn lijf aanwezig te zijn.

Wat ik te doen had was draagkracht ontwikkelen.

Ik volgde onder andere trainingen bij het Centrum voor Tantra en deed de transformerende opleiding tot Rebalancer bij de School voor Rebalancing.

Later verdiepte ik met Verbonden Ademwerk bij Adem&Stem.

En zo werd mijn lichaam meer en meer een ingang.

Een veilige plek.

Waar geluisterd kan worden.

Belichaamde spiritualiteit

Blijfkracht.

Steeds dieper durven zinken in mijn lichaam.

Het vitale donker ontmoeten.

Me overgeven aan het alchemistische proces van Leven zelf.

Dat cultiveer ik dagelijks.

Door stil te worden.
Te openen.
Uit de weg te stappen.
Te vertrouwen.

Ook — en misschien juist — wanneer ik het zelf niet weet.

Vanuit die plek doe ik de dingen die ik te doen heb en laat ik de dingen die ik mag laten.

In eenvoud sta ik de intensiteit van Leven toe.

En daar vind ik vreugde, vrede en verbondenheid.

Muziek, adem, beweging en stilte helpen mij steeds opnieuw herinneren.

Ik hoef niets te doen.
Niets te bewijzen.
Niets te worden.

En jij ook niet.

Misschien is thuiskomen wel precies dat:

steeds opnieuw ontdekken dat je nergens anders hoeft te zijn dan hier.